Berita Harian, Perpaduan

Perpaduan dalam kepelbagaian

Artikel oleh Tan Sri Dr. Abdullah Muhammad Zin, bhrencana@bh.com.my

Tarikh 16 September 1963 detik bersejarah penubuhan Persekutuan Malaysia, penyertaan bersama Tanah Melayu, Singapura, Borneo Utara (Sabah) dan Sarawak membentuk Malaysia. Laporan Suruhanjaya Cobbold yang ditubuhkan telah meninjau pandangan penduduk di Borneo Utara (Sabah) dan Sarawak mengenai pembentukan Malaysia menyatakan lebih 80 peratus bersetuju dengan pembentukan gagasan itu yang disahkan oleh Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu (PBB).

Pengisytiharan penubuhan Malaysia dilakukan di Stadium Merdeka di hadapan Yang di-Pertuan Agong, Raja Melayu, Gabenor Pulau Pinang, Melaka, Singapura, Sarawak dan Sabah. Di Jesselton (Kota Kinabalu), Kuching dan Singapura pula dihadiri pemimpin masing-masing iaitu Tun Mohammad Fuad Stephen, Tan Sri Stephen Kalong Ningkan dan Lee Kuan Yew. Namun, pada 1965, ekoran beberapa masalah, Singapura dikeluarkan dari Malaysia.

Kepelbagaian adalah realiti yang diakui Islam. Ia adalah sunnatullah yang mesti diuruskan dengan bijaksana supaya menjadi faktor kekuatan dan keharmonian. Islam menganjurkan umatnya menerima perbezaan agama dan etnik sebagai lumrah seperti Surah al-Baqarah ayat 13, mengelakkan cemuhan budaya, etnik dan agama, bersopan santun serta berbudi seperti Surah al-Nahl ayat 125, Surah Toha ayat 44 dan Surah al-Hujurat ayat 11.

Perpaduan bangunkan negara

Ada beberapa aspek persamaan di antara penggubalan Piagam Madinah dan Perlembagaan Persekutuan. Piagam Madinah dan Perlembagaan Persekutuan adalah platform membangunkan negara melalui perpaduan. Kedudukan semua kaum terbela dan tiada mana-mana pihak dipinggirkan. Komposisi penduduk terdiri daripada kepelbagaian bangsa dan budaya. Anggaran penduduk Tanah Melayu ketika pembentukan Malaysia, 50 peratus merangkumi Bumiputera, 36.9 peratus etnik Cina, selebihnya kaum India dan lain-lain.

Apabila penduduk Sabah dan Sarawak diambil kira, Bumiputera kekal sebagai kumpulan terbesar. Majoriti rakyat Sarawak dan Sabah bersetuju menyertai Malaysia, menerima pakai Perlembagaan Persekutuan Tanah Melayu 1957, menerima Islam dan bahasa Melayu sebagai agama dan bahasa rasmi.

Perlembagaan Tanah Melayu dijadikan asas membentuk Perlembagaan Persekutuan Malaysia dengan beberapa pindaan digubal bagi memastikan kepentingan khas negeri Borneo terjamin dan dimasukkan di dalam Perjanjian Malaysia. Perlembagaan Persekutuan berperanan membentuk negara Persekutuan dengan Kerajaan Pusat yang kuat, mengekalkan hak dan kedudukan Raja Melayu sebagai pemerintah berperlembagaan, memelihara kedudukan istimewa orang Melayu serta hak kaum lain, sekali gus mewujudkan pemerintahan adil, mengawal pergerakan kerajaan dan rakyat serta menjamin kestabilan negara.

Sirah merakamkan pengalaman yang sangat hebat dalam menangani masyarakat majmuk. Menurut Muhammad Hamidullah dalam bukunya The First Written Constitution in the World, ketika Rasulullah SAW sampai di Madinah, daripada 10,000 penduduk Madinah, bilangan umat Islam kombinasi Ansar dan Muhajirin Makkah hanya ratusan orang.

Hampir 50 peratus penduduk Madinah ketika itu terdiri daripada keturunan Yahudi yang terbahagi kepada sepuluh puak, sementara penduduk keturunan Arab kepada 12 kabilah. Keadaan penduduk Arab di Madinah pula tidak sehebat Quraisy Makkah yang memiliki kekayaan, menguasai perdagangan serta mempunyai struktur politik yang tersusun. Negara Madinah dibangunkan atas dokongan rakyat pelbagai agama, kaum, puak dan kabilah.

Pupuk hubungan harmoni

Kebijaksanaan Rasulullah SAW melalui Piagam Madinah merangkai kerjasama, menyatu penduduk pelbagai pegangan dan fahaman agama, status ekonomi serta kaum dan kabilah. Baginda memupuk hubungan harmoni, menyemai sifat saling menghormati, mempamer toleransi, merangkai hubungan produktif serta merangka strategi tanggungjawab pertahanan menghadapi musuh.

Islam mencorakkan kehidupan rakyat Malaysia. Dengan petunjuk Islam, Malaysia membangun dengan pesat dan harmoni. Pembangunan negara berkembang pesat meliputi bidang pentadbiran dan pembangunan berteraskan Islam.

Islam memainkan peranan mewujudkan toleransi, keseimbangan, keadilan dan kesederhanaan dalam diri orang Melayu yang peka terhadap keperluan dan aspirasi kaum lain. Masa depan negara ditentukan oleh perpaduan rakyat berbilang kaum, bukannya kuasa asing. Setiap kaum mempunyai peranan membentuk Malaysia.

Sambutan Aidilfitri, Aidiladha, Tahun Baharu Cina, Deepavali dan Krismas adalah cuti umum. Sesetengah negeri turut memberi kelepasan am sempena sambutan lain seperti Tadau Kaamatan dan Hari Gawai di Sabah dan Sarawak. Kepelbagaian budaya adalah kekuatan dalam pembinaan Malaysia.

Pada era pentadbiran Datuk Seri Najib Razak, pendekatan wasatiyyah dijadikan pendekatan penting dalam pentadbiran. Pendekatan ini menekankan ajaran Islam secara sederhana, berimbang dan syumul dengan memberi penekanan kepada meningkatkan kualiti hidup dari segi ilmu, pembangunan insan, sistem ekonomi dan kewangan, pengetahuan dan perpaduan.

Pendekatan wasatiyyah pendekatan terbaik memupuk perpaduan dalam kalangan rakyat menjadikan Malaysia negara sejahtera diredai Allah SWT.

Inilah Malaysia. Kita perlu menjadi rakyat kebanggaan negara, bukan yang meruntuhkan, pembina bukan perosak dan penyatu bukan pemecah. Budayakan perpaduan, raikan kepelbagaian. Selamat Hari Malaysia. Malaysia. # Sehati Sejiwa.

Sumber diperolehi daripada Berita Harian Online

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s